مدرسه حقاني ، يادآور

عيبي براي خود مي دانست و در صدد رفع آن بود، منظور بنده احساسي بود که ايشان در نماز داشت،‌احساسي که بنده شخصاً در کمتر نمازي ديده ام، کما اينکه اين احساس و حالت در نماز شهيد بهشتي نيز بود.

هنگامي که شهيد قدوسي به نماز مي ايستاد غرق در نماز مي شد بعبارت ديگر او نماز نمي خواند بلکه ذره ذره وجودش در تسبيح خداوند متعال لب به سخن مي گشود و بسياري از افراد هستند که اين حالت شهيد قدوسي را خودديده اند و شاهد عظمت آن حالت بوده اند، از تقوا و پرهيزکاري شهيد قدوسي نيز تاکنون سخن بسيار گفته شده و ديگر جائي براي سخن گفتن بنده نمانده است. يکي ديگر از مشخصاتي که شهيد قدوسي در مدرسه داشتند رفتار برادرانه ايشان با طلاب بود. ايشان با آن جلالت قدر به گونه اي با شاگردان مدرسه رفتار مي کردند که همه وي را بعنوان برادر و هم سطح خود مي ديدند و اين هنر بسيار بزرگي است زيرا ايشان با آن سطح معلومات و با آن فضل عظيمي که داشتند طوري برخورد مي نمودند که حتي طلاب سال اول نيز ايشان را همچون خود مي ديدند و مثل برادر دوستش داشتند. علاقه اي که بين طلاب و شهيد قدوسي وجود داشت بگونه اي بود که حتي ميان طلاب هم اطاق و هم درس و هم شهري نيز نبود. شهيد قدوسي در عين حال که دوست و برادر و مربي و معلم طلاب و شاگردانش بود، بسيار مؤدب نيز بود. در آن مدت مديدي که ايشان در مدرسه بود هيچکس را بياد ندارد که ايشان از اخلاق حسنة خود ذره اي منحرف شود. شهيد قدوسي عاري از هر ونه جاه طلبي و مقام پرستي و خود خواهي بود. ايشان هميشه در مجالس عمومي و غيره بصورت ناشناس و در ميان مردم وارد مي شدند و حتي مقيد بودند که ظاهر خود را به صورت يک طلبه عادي ترتيب دهند ‌شهيد قدوسي در لحظه لحظه هاي زندگيش بنده بودن و عبد خدا بودن را بياد داشت و هيچگاه نبود که ايشان فراموش کنند ک خداوند از وي بعنوان يک بنده چه مي خواهد و هميشه در نظر داشت که انتقادي که مي کند،‌مسئوليتي که قبول مي کند، صحبتي که مي کند، عملي که انجام مي دهد آيا خواست خداوند هست يا نه ‌ايشان هميشه بفکر اين بود که خداوند از او چه ميخواهد، خصوصيات ويژه اخلاق و رفتار حکيمانه و متواضعانه و همچنين علم و مديريت ايشان دست به دست هم داده و از وي الگوئي براي دوستان، شاگردان و طلاب مدرسه حقاني ساخته بود.

بسيار اتفاق مي افتد که افرادي براي اولين بار به مدرسه مي آيند و مي گويند ما يک جو خاصي احساس مي کنيم و اين احساس چيزي نيست مگر ياد و خاطرات و زحمات شهيداني ارزشمند همچون شهيد بهشتي و شهيد قدوسي که بر گوشه و کنار مدرسه و در زواياي حجره هاي طلاب نقش بسته است و الهام بخش صفا و صميميت و صداقت آن بزرگان است ،‌و السلام.